Wie beweren dat de komst van asielzoekers moet worden ingedamd, zijn politieke oplichters
In dit artikel:
In recente praatprogramma’s, met name afgelopen woensdag bij Pauw, herhaalt zich een vertrouwd patroon: VVD-figuren zoals Halbe Zijlstra en Henk Kamp klagen luid over de instroom van asielzoekers en eisen dat de overheid ingrijpt om het draagvlak te behouden. Host(s) reageren zelden met de vraag hoe dat concreet moet gebeuren, waardoor simplistische oproepen ongemerkt blijven staan. Kamp suggereert dat asielzoekers in Zuid-Europese landen moeten blijven, zonder aandacht voor opvangproblemen in plaatsen als Ter Apel of voor het feit dat EU-lidstaten geacht worden lasten te delen.
De nieuwe EU-regels die aankomstlanden verplichten grote opvangcentra aan de buitengrenzen op te zetten, krijgen in de tekst meer belofte dan kans op uitvoering: het blijft zeer twijfelachtig of die centra in de praktijk veel oplossen. Even onrealistisch zijn plannen voor terugkeerhubs in Afrika. Zulke hubs roepen vragen op over wat er daarna met afgewezen vluchtelingen gebeurt en zullen door veel Afrikaanse regeringen waarschijnlijk niet op de lange termijn worden geaccepteerd; het zou bovendien neerkomen op een nieuwe, koloniale vorm van bestuur.
Er is maar één politicus die de logische consequentie van het stoppen van migratie openlijk uitsprak: Gidi Markuszower. Hij pleit zonder omhaal voor geweld en het inzetten van een grensleger om mensen te weren. Hoewel de gematigde politici dit soort retoriek vaak niet zo expliciet durven, schuiven hun loze beloften feitelijk in dezelfde richting: ze beloven indamming zonder realistische middelen te benoemen.
Praktische voorbeelden bevestigen dit: het VK (Brexit) en Denemarken boekten geen structurele vermindering van de instroom. Conclusie: politici die roepen dat ze de instroom zullen indammen, voeren vaak kiezersbedrog of koesteren dezelfde harde oplossingen als Markuszower. De schrijver benadrukt verder dat nationale dossiers zoals het toeslagenschandaal en de Groningse gasproblematiek niet uit de publieke aandacht mogen verdwijnen. Tevens verwijst hij naar de podcast Het Geheugenpaleis voor verdieping in deze thema’s.