Wat zal Bolle Jos weer gegniffeld hebben om die minister van Justitie van ons
In dit artikel:
Minister van Justitie en Veiligheid David van Weel erkent publiekelijk dat hij machteloos staat tegenover de voortvluchtige drugsbaron “Bolle Jos” Leijdekkers. In het praatprogramma Buitenhof zei hij te willen proberen de Europese ontwikkelingshulp aan Sierra Leone stop te zetten omdat dat land, ondanks bijna anderhalf jaar aan Nederlandse verzoeken, weigert Leijdekkers — die ook schoonzoon is van de president en extreem vermogend — te arresteren en uit te leveren. Van Weel vloog zelfs naar Genève om zijn Sierra Leonese tegenhanger rechtstreeks te bepleiten tot samenwerking.
Columnist Paul Vugts hekelt die aanpak als kortzichtig en arrogantie van Binnenhof‑niveau: het dreigen met het staken van hulp kan een gefailleerde staat versterken die Leijdekkers juist ruimte geeft om zijn populariteit te vergroten door voorzieningen en steun te bieden waar de overheid faalt. Vugts trekt parallellen met de opkomst van de maffia in Zuid‑Italië, de drugsbonzen in Braziliaanse favelas en lokale criminele patronage in Amsterdam‑Zuidoost (waar bijvoorbeeld Zone 6 zijn invloed soms behoudt doordat frontmannen de armste gezinnen steun geven). Zulke patronage maakt het moeilijker om criminelen te isoleren als de staat zich terugtrekt.
Tegelijk werd recent Jos’ oudere broer Harry gearresteerd in Turkije en naar Nederland overgebracht; dat noemt Van Weel een internationale doorbraak. Vugts waarschuwt echter om niet te vroeg te juichen: zolang Bolle Jos zelf aan de top blijft en nog enorme inkomsten heeft, blijft de zaak onopgelost. Ook wijst hij op recente juridische zwaktes in de familiezaak: twee weken eerder werd vader Joseph vrijgesproken van het witwassen van een duur horloge.
Vugts’ strekking: politici moeten strategischer en historisch geworteld denken voordat ze hopen criminelen te isoleren met hulpkortingen — want in verlaten gebieden is sociale macht vaak het vruchtbare veld waarin misdaad wortel schiet.