VS-minister van Defensie Hegseth haalt uit naar bondgenoten op D-day-herdenking in Normandië: "In 1944 droeg iedereen steentje bij"
In dit artikel:
Op de 82ste herdenking van D-day in Normandië koos de Amerikaanse minister van Defensie Pete Hegseth voor een aparte benadering en scherpte hij zijn kritiek op Europese bondgenoten aan. Terwijl in Langrune-sur-Mer de officiële plechtigheid plaatsvond met onder anderen de Franse premier Sébastien Lecornu en de Britse minister van Defensie John Healy, was Hegseth niet bij die ceremonie aanwezig. Hij was wel in Normandië en legde in Colleville-sur-Mer — de Amerikaanse militaire begraafplaats enkele tientallen kilometers verder — bloemen neer en sprak daar publiekelijk. Lokale actiegroepen hadden al protest aangekondigd; zijn 46e verjaardag werd genoemd maar zou geen rol hebben gespeeld bij zijn keuze.
D-day wordt herdacht als de beginfase van operatie Overlord in 1944, toen duizenden geallieerde soldaten via lucht en zee in Normandië landden om West-Europa van de nazi-bezetting te bevrijden. Het manoeuvre opende een westelijk front naast de strijd van de Sovjet-Unie in het oosten en leidde uiteindelijk tot de nederlaag van het nazi-regime in 1945.
Tijdens zijn toespraak gebruikte Hegseth de gelegenheid om westerse bondgenoten op het hart te drukken meer te doen voor hun eigen verdediging. Hij benadrukte dat in 1944 iedere alliantiepartner een bijdrage leverde en bekritiseerde hedendaagse diplomatieke rituelen zonder daden. Daarnaast verbond hij migratie aan een veiligheidsprobleem: hij waarschuwde dat boten met mensen aanlanden op Spaanse, Italiaanse, Griekse en Bulgaarse kusten en vroeg of Europese hoofdsteden zullen optreden tegen deze — in zijn woorden — "invasie".
Zijn uitspraken sluiten aan bij de nationale veiligheidsstrategie die de vorige Amerikaanse regering publiceerde, waarin migratie en vermeende institutionele zwaktes in Europa worden gepresenteerd als risico's voor de Europese beschaving. Hegseth vroeg daarmee in wezen om stevigere Europese inzet op defensie en strengere aanpak van migratie, en gaf daarmee een uitgesproken politiek-Angelsaksisch accent aan een herdenking die normaal vooral stil staat bij gezamenlijke offers uit het verleden.