Snoeihete VrijMiBo met Pond, Tucker Zimmerman en: Sjef van Oekel

In dit artikel:

Het is weekend en de schrijver opent met een bitse, ironische schets van de alledaagse sleur: de arbeider die weer een week heeft doorstaan onder een betonnen systeemplafond, te naderen leidinggevenden met hun Lean-management (even speciaal: Jeroen), en onvervulde levensdromen zoals reizen, een camping beginnen of nachtelijk jazzgeweld. Muzieksnieuws deze vrijdag valt tegen; weinig releasetoppers, en de columnist is nog steeds geïrriteerd door vorige week’s verplichting om naar Keith Urban te luisteren — mede aangewakkerd door zijn publieke relatiemilieu.

Groetjes naar festivalgangers op Graspop, maar verder geen metal in deze editie; het is een vrijdagmiddagcast met een house-gevoel. Het uitgelichte kunststuk van de week is geen nieuw album maar een humoristisch-absurd gedicht/nummer: Sjef van Oekel — “Zuurkool met vette jus”. Dat werk is een creatie van de Nederlandse satiricus Wim T. Schippers; Sjef van Oekel is diens beruchte persona die vaak met groteske en komische observaties komt.

Het stuk zelf is een flamboyante opsomming van bizarre, ouderwetse en soms onsmakelijke gerechten — van zuurkool en ossentong tot gebraden haan en garnalenpap — in een stijl die speelt met overdaad en culinaire verbeelding. De tekst fungeert als het lichtpuntje van de column: een speelse, viezige ode aan eten en drinkgelag die de weekendstemming moet versterken.

Kortom: een cynische vrijmibo-brief aan de lezer over werkfrustratie en onvervulde verlangens, met weinig echt muzieknieuws maar wel een amusante literaire vondst (Sjef van Oekel/Wim T. Schippers) als culturele afsluiter.