CEO na sociaal akkoord bij Bpost: "Belangrijke stap gezet, maar we zijn er nog niet"
In dit artikel:
Bpost en de vakbonden bereikten gisteren een sociaal akkoord dat de cao afrondt, maar de discussie over het bijbehorende transformatieplan blijft lopen. De afspraak garandeert werkzekerheid en beschermt personeel tegen ‘naakte’ ontslagen tot en met volgend jaar. Daarnaast voorziet het pact in hogere maaltijdcheques, een eenmalige bonus en afspraken over interne herplaatsing, verlofregelingen en eindeloopbaanmaatregelen.
De directie wil met het transformatieplan inspelen op de sterke groei van pakjesvervoer en de daling van klassieke brievenpost — verergerd door het verlies van de krantenconcessie — en zo de organisatie toekomstbestendig maken. Concreet is voorgesteld om het startuur van veel postbodes vanaf september met 1 uur en 45 minuten te verschuiven: waar men doorgaans rond 7 uur vertrekt, zou dat naar circa 8.45 uur gaan. Dat is voorlopig een maximumkader: uurroosters moeten per sorteercentrum en regio nog in detail worden uitgewerkt, zodat werknemers hun privéschema kunnen aanpassen.
De vakbonden stemden in met de cao maar verzetten zich tegen de geplande starttijdverschuiving. Zij vinden dat het plan onvoldoende oog heeft voor het sociale leven van postbodes en weinig operationeel doordacht is. Bpost-CEO Chris Peeters erkent de weerstand, maar stelt dat aanpassing noodzakelijk is om concurrerend te blijven in de pakketmarkt en dat veel werknemers ook waarderen dat er werkgarantie en koopkrachtmaatregelen zijn.
De recente stakingen hebben Bpost op korte termijn ongeveer 15 miljoen euro gekost; het bedrijf werkt aan het herstel van klant- en personeelsvertrouwen en wil tegen de zomer duidelijkheid over de langetermijnimpact. Tegelijkertijd lopen er nog lokale acties: in Luik legden 58 postbodes het werk neer en in Seraing staan circa 18 stakers aan een distributiecentrum, waardoor in die regio voorlopig geen post en pakjes worden bezorgd. Bpost wijst klanten op de app om zendingen te volgen.
Kortom: een sociaal akkoord brengt tijdelijke rust en garanties, maar de ingrijpende hertekening van de werkorganisatie — vooral de uurverschuiving — blijft het knelpunt tussen directie en vakbonden.